Anonieme recensie

“The brave man is not he who has no fear but the man who conquers that fear”

Na een periode van 20 jaar actieve verslavingen ( alcohol en gokken ) had ik van mijn leven een puinhoop gemaakt. Keer op keer stelde ik mezelf en anderen teleur en kwam ik terecht in een vicieuze cirkel waar ik niet meer uitgeraakte ondanks dat ik ervan overtuigd was dat alles wel op zijn pootjes terecht zou komen en ik mijn probleem onder controle had. Vooral mijn gezin en naaste familie heeft hier onder zwaar onder geleden. Ik had op het einde van mijn actieve verslaving 2 prioriteiten. Hoe geraak ik aan geld en wanneer kan ik het spenderen aan mijn drug of choice. Al de rest werd bijzaak. Mijn werk verwaarloosde ik ondanks mijn zelfstandig beroep en personeel dat ik in dienst had. Kortom alles leed onder mijn probleem.
Ik besloot of tenminste werd verplicht om iets aan mijn probleem te doen en zocht ik een psycholoog die ik rond mijn vinger draaide en volduwde met leugens. Dit 1 keer per maand. Uiteraard boekte ik geen vooruitgang, enkel alleen maar omdat ik loog en nog in de ontkenningsfase zat. Verslaving wordt ook wel de ziekte van de ontkenning genoemd. Enkele maanden bereikte ik mijn rock bottom. Men zegt vaak dat men de wanhoop nabij is maar ik was in een verder stadium. Totaal wanhopig en wist van geen hout meer pijlen te maken. Een emotioneel wrak dat geen uitweg meer zag nadat hij voor de zoveelste keer zijn gezin in de steek had gelaten nadat hij werd geconfronteerd met zijn fouten door zijn verslaving. Dit heeft gans mijn leven mij parten gespeeld. Omgaan met emoties was op zachtst uitgedrukt niet mijn beste kant. Ofwel was alles heel goed ofwel was alles heel slecht. Een grijze zone was me onbekend. Buiten mijn emoties had ik nog andere karaktereigenschappen waar ik zelf geen blijf mee wist en die bijdroegen tot een heel onstabiel iemand.
In mijn patroon van vluchten van mijn problemen kwam ik terecht op de website van Action on Addiction. Ik las dat zij mensen naar Zuid Afrika stuurde om hun te laten behandelen. Mijn initiële gedachte was effectief vluchten, het enige dat ik kende wanneer ik met problemen werd geconfronteerd. Na het intakegesprek met mijn vrouw en Vanessa werd er vrijwel onmiddellijk besloten dat ik zou vertrokken naar Zuid Afrika. Een week nadien zat ik op het vliegtuig richting rehab. Tijdens de emotionele heenreis besloot ik wel om er iets van te maken en het een kans wou geven. Ik kwam terecht in Twin Rivers in Plettenberg Bay. Een rehab met enorm getalenteerde en ervaren counselors / ervaringsdeskundigen en psychologen. Ik besloot me vanaf dag 1 te houden aan de vooropgestelde suggesties die werden gegeven om er een vruchtbaar verblijf van te maken. Eerlijkheid, bereidwilligheid en open van geest. Zonder enige twijfel de beste beslissing van mijn leven. We zaten daar als fellows samen met een gemeenschappelijk probleem en ieder zijn uniek verhaal. Er werd veel in groep gewerkt maar tegelijk ook zéér individueel gewerkt wat naar mijn insziens toch heel belangrijk was gezien ieder persoon toch uniek is en zijn eigen gebreken heeft.
Mijn familie werd goed op de hoogte gehouden van mijn verblijf via de communcatie tussen AOA en Twin rivers. Na een verblijf boordevol emoties vertrok ik iet of wat zenuwachtig terug richting Belgie. Ik werd voorbereid om de tools die ik had ontvangen stilletjesaan te gaan toepassen in het dagelijkse leven. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik blij was dat ik nog een maand kon verblijven in het safehouse van Action on Addiction en de behandeling kon verderzetten bij hun zelf omdat de overstap, waarvan ik op voorhand werd verwittigd door AOA, toch te groot zou zijn geweest. Ik voelde me vrijwel onmiddellijk thuis met de werking van AOA en therapieën die daar werden gegeven. Stuk voor stuk professionele ervaren mensen die me een goed gevoel gaven en waar ik me op mijn gemak voelde.
Waar Action on Addiction ook zéér de nadruk oplegt is de begeleiding van de familie van hun cliënten. Een zéér belangrijk aspect omdat verslaving toch een familie ziekte is waarin heel veel mensen onvrijwillig worden mee ingesleurd. De familie wordt op de hoogte gehouden en wordt begeleid en voorbereid op onze terugkomst. Tevens kunnen zij terecht bij AOA voor individuele gesprekken / familie counseling. Een enorm sterke troef gezien wij veranderen maar het thuisfront niet. Ook organiseren zij wekelijks familie meetings waar de naaste familie van de verslaafden hun problemen of obstakels kunnen delen met elkaar wat voor hun ook kan opluchten. Deze meetings worden begeleid door Sam, een enorm professionele en toffe man die op een gegeven moment ook een gelijkaardige beslissing als de mijne ad genomen en die ondertussen als socioloog familie en verslaafden begeleid in hun herstel.
Ik Heb daar enorm veel goede raad en tools ontvangen om de stap naar de echte wereld te maken.

Zoals het wordt vermeld in het 12 stappen programma is de therapeutische waarde van de ene verslaafde die de andere helpt onbetaalbaar en van essentieel belang. Met spijt in het hart en tranen in de ogen vertrok ik richting thuis na een zeer intensieve behandeling van 3 maanden waarin ik zéér hard had gewerkt aan mezelf.
Ik ben enorm dankbaar dat Action on Addiction is ontstaan en zo me de weg heeft getoond naar een behandeling die broodnodig was om het leven van mezelf en diegene rondom mij te verbeteren. Ook ik ben een dankbare verslaafde. Zonder mijn verslaving had ik deze kans nooit gekregen om van mijn leven te gaan genieten op een nuchtere manier en met een gemoedsrust. Ik heb nog een lange weg af te leggen en ben een life time commitment aangegaan. Herstel is geen eindbestemming maar een levenslange reis waarin men een nieuwe manier van leven ontdekt. Tot hiertoe zijn maken de kleine veranderingen een gigantisch verschil.
Ik zou het iedereen aanraden. Het is dikwijls een drempel die men moet overwinnen en om toe te geven dat men het niet alleen kan. Maar ooit zei een wijs man: “ The thing you are most afraid of is the very thing that will set you free.

Dank u AOA Xxx